Παραδοσιακά παιχνίδια (Κλικ εδώ για την παρουσίαση)





   Γιάντες (είναι ένα στοίχημα)        

Παίρνουν δύο παιδιά το (τρίγωνο) κόκαλο από το στήθος του κοτόπουλου και κρατώντας τις δύο άκρες τα δύο αυτά παιδιά το τραβάνε για να το σπάσουν, και από αυτή τη στιγμή προσπαθεί ο ένας να γελάσει τον άλλον δίνοντάς του οτιδήποτε ,εάν αυτός που θα πάρει ατό το πράγμα πει "το θυμάμαι" τότε το παιχνίδι συνεχίζετε ,μέχρι να γελαστεί κάποιος από τους δύο δίνοντάς του κάτι και δεν το θυμάται τότε του λέει γιάντες και κερδίζει το στοίχημα.

Σπύρος Π.

Καμήλα

-Η Καμήλα παίζονταν από δυο ομάδες αγοριών και ένα παιδί από την κάθε ομάδα που ήταν σκυφτή έκανε τον καμηλιέρη.

-Τα παιδιά της μιας ομάδας αγκαλιάζονταν σε κύκλο με τα κεφάλια σκυμμένα προς τα κάτω.

Αυτή ήταν η καμήλα. Τα άλλα παιδιά προσπαθούσαν να ανέβουν στην καμήλα χωρίς να τους κλοτσήσει ο καμηλιέρης.   Ο καμηλιέρης  προσπαθεί να χτυπήσει με μια  ζώνη τους αντίπαλους και όποιον  χτυπήσει βγαίνει εκτός παιχνιδιού (καίγεται). Αν ο καμηλιέρης κάψει όλους τους παίχτες τότε κερδίζει η ομάδα του. Άν η καμήλα πέσει, συνήθως από το βάρος ή κακή τοποθέτηση, τότε κερδίζει η ομάδα που προσπαθεί ν'  ανεβεί και συνεχίζεται.

Η σβούρα

-Η σβούρα είναι ξύλινη σε σχήμα κώνου και στην κάτω άκρη έχει ένα μεταλλικό καρφί.

-Μπορεί να περιστραφεί με δύο τρόπους. Με ένα σχοινάκι που τυλίγεται  γύρω - γύρω από τη σβούρα και τραβιέται απότομα ή στρίβοντας το κεφάλι της με τα δάκτυλα.

-Όποια σβούρα γυρίζει περισσότερη ώρα από τις άλλες είναι νικήτρια.

Χρήστος Μ.

Τα Κεραμιδάκια

Τα παιδιά χαράζουν ένα κύκλο και στο κέντρο στήνουν το ένα πάνω στο άλλο, πέντε κεραμιδάκια. Ύστερα σε απόσταση 5-6 μέτρων, χαράζουν μια γραμμή και χωρίζονται σε δύο ομάδες. Τα παιδιά της πρώτης ομάδας, ένα, ένα, πατώντας στη γραμμή, σημαδεύουν με ένα μικρό τοπάκι τα κεραμιδάκια για να τα γκρεμίσουν. Αν αποτύχουν, έρχεται η σειρά της δεύτερης ομάδας. Όταν κάποιο παιδί τα γκρεμίσει, η ομάδα του τα διασκορπίζει μέσα στον κύκλο για να δυσκολέψει την άλλη ομάδα που, για να κερδίσει, πρέπει να τα ξαναστήσει. Κι ενώ οι  παίχτες της δεύτερης ομάδας αγωνίζονται να ξαναστήσουν τα  κεραμιδάκια, τα παιδιά της πρώτης ομάδας τους χτυπούν με το τοπάκι για να τους «κάψουν», δηλαδή να τους βγάλουν έξω από το παιχνίδι. Τότε, συχνά, κάποια παιδιά στέκονται επίτηδες να χτυπηθούν για να παρασύρουν το τόπι μακριά και να δώσουν στους δικούς τους καιρό να τελειώσουν το στήσιμο.

Τ. Άννα Ε’1

 

 Το Τσιλίκι

 

 Το τσιλίκι παίζεται με δύο ή περισσότερα παιδιά. Για να παιχτεί το παιχνίδι χρειάζονται δύο ξύλινες βέργες, μια μακριά 60-70 εκ. περίπου (τσιλίκα) και μια μικρή 10-20 εκ. περίπου (τσιλίκι), που είναι ξυσμένο όπως το μολύβι μας στις δυο άκρες του. 
Τα παιδιά βάζουν σημάδι ρίχνοντας πέτρες και όποιος το πλησιάσει περισσότερο αρχίζει πρώτος. Αυτός λοιπόν βάζει πάνω από μια μικρή σκαμμένη εσοχή στο έδαφος το τσιλίκι, παράλληλα προς το έδαφος, κι έχοντας τα άλλα παιδιά απένταντι του, ρίχνει με την τσιλίκα το τσιλίκι, όσο πιο μακριά μπορεί, προσέχοντας όμως να μην το πιάσουν τα άλλα παιδιά. 
Αν το πιάσει ένα απ' τα παιδιά, τότε πηγαίνει αυτό το παιδί να ρίξει το τσιλίκι και εκείνος που το έριξε πριν, αλλάζει θέση και πηγαίνει απέναντι με τα άλλα παιδιά. Αν δεν το πιάσει κανείς, τότε κάποιος απ' τους απέναντι ρίχνει το τσιλίκι για να χτυπήσει την τσιλίκα, που την τοποθετεί εκείνος που έριξε το τσιλίκι οριζόντια στο έδαφος και αν τη χτυπήσει αυτός παίρνει τη θέση αυτού που έριχνε και αλλάζουν θέσεις. 
Αν δε χτυπήσουν τη τσιλίκα, τότε ο κύριος παίχτης βάζοντας το τσιλίκι σε ένα σημείο κοντά στην εσοχή, χτυπάει το τσιλίκι με τη τσιλίκα του σε μία άκρη του και αυτό ανασηκώνεται ψηλά. Κατόπιν ο παίχτης αν το χτυπήσει μία φορά δυνατά τότε μετράει την απόσταση από το μέρος που το 'ριξε μέχρι το σημείο που έπεσε με τη τσιλίκα του και όποιο νούμερο βρει, αυτό είναι οι πόντοι που κέρδισε.
Επίσης αν πριν χτυπήσει το τσιλίκι του για να το στείλει μακριά, το χτυπήσει άλλη μια φορά (συνολικά 2) τότε τους πόντους, τους μετράει με το τσιλίκι και όχι με την τσιλίκα. Και αν το χτυπήσει 2 φορές (συνολικά 3), τότε οι πόντοι μετράνε με το διπλάσιο νούμερο που βρίσκεται μετρώντας την απόσταση με το τσιλίκι κ.ο.κ.

 Μαριλία Μ.

 

 

 

Πεντόβολα

Mαζεύουμε πέντε πέτρες (κατά προτίμηση στρογγυλές λείες και άσπρες ) και ξεκινάμε το παιχνίδι: παίρνουμε μία από τις πέντε και την πετάμε στον αέρα προσπαθώντας με γρήγορη κίνηση να πιάσουμε άλλη μία (όσο η άλλη είναι στον αέρα ) από κάτω και να μείνουμε με δύο πέτρες στο ένα χέρι στο πρώτο στάδιο. Αν καταφέρουμε αυτό συνεχίζουμε πετώντας μία  πέτρα στον αέρα προσπαθώντας να πιάσουμε άλλες δύο από κάτω και εν τέλει να έχουμε τρεις στο χέρι. Αν καταφέρουμε και αυτό επαναλαμβάνουμε την ίδια κίνηση προσπαθώντας να πιάσουμε τρεις και στη συνέχεια και τις τέσσερις πέτρες μαζί με αυτή που πετάμε στον αέρα. Αν δεν καταφέρουμε να το κάνουμε αυτό συνεχίζει ο επόμενος παίχτης. Στο επόμενο στάδιο του παιχνιδιού εργαζόμαστε ως εξής:σχηματίζουμε μία γέφυρα με το αριστερό μας χέρι ώστε ο αντίχειρας να βρίσκεται απέναντι των άλλων δακτύλων και συνεχίζουμε να πετάμε μία πέτρα στον αέρα προσπαθώντας (με το δεξί πάντα) να περάσουμε κάτω από τη γέφυρα μία πέτρα από τις υπόλοιπες. Αυτό συνεχίζεται μέχρι να περάσουμε και τις τέσσερις πέτρες κάτω από τη γέφυρα και να μείνουμε  με τη μια{αυτή που πετάμε στον αέρα}στο χέρι. Νικητής είναι αυτός που θα τελειώσει τα παραπάνω πρώτος!

 Σπύρος Σ.

Το Τζαμί

 

 

 

Το <<Τζαμί>> παίζεται από τέσσερα παιδιά και πάνω.Τα παιδιά χωρίζονται σε δύο ομάδες.Για να αρχίσουν το παιχνίδι χρειάζονται έξι κεραμίδια και μια μπάλα.Τα κεραμίδια τα βάζουν το ένα πάνω στο άλλο, ώστε να σχηματιστεί ένας πύργος. Έτσι αρχίζει το παιχνίδι. Η πρώτη ομάδα στεκεται πίσω από τα κεραμίδια. Η δεύτερη ομάδα πηγαίνει εφτά οχτώ μέτρα μπροστά από τα κεραμίδια.Τα παιδιά της δεύτερης ομάδας προσπαθούν με τη μπάλα να ρίξουν τον πύργο με τα κεραμίδια. Κάθε παιδί έχει μία ευκαιρία.

Αν κάποιο παιδί ρίξει τα κεραμίδια χτυπώντας τα με τη μπάλα,τότε διασκορπίζονται στο γύρω χώρο οι δυο ομάδες. Η μεν πρώτη ομάδα επιδιώκει να <<κάψει>> τους παίκτες της δεύτερης χτυπώντας τους με τη μπάλα, η δε δεύτερη προσπαθεί να ξαναβάλει τα κεραμίδια στη θέση τους, έτσι ώστε να ξανασχηματιστεί ο πύργος.Δηλαδή το <<Τζαμί>>.Εάν προλάβει η δεύτερη ομάδα και φτιάξει το <<Τζαμί>> πριν καούν όλοι οι παίκτες της κερδίζει ένα σετ παιχνιδιού.

Ο παίκτης που θα τοποθετήσει το τελευταίο κεραμίδι του πύργου φωνάζει <<Τζαμί>> και τελειώνει το σετ.Αν η πρώτη ομάδα κάψει όλους τους παίκτες της δεύτερης πριν προλάβουν να φτιάξουν το <<Τζαμί>> τότε αντιστρέφονται οι ρόλοι. Νικήτρια είναι η ομάδα που θα κερδίσει τα πιο πολλά σετ.

Μάγδα Β. 

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ

ΜΗΛΑ

            Τα μήλα παίζονται με μία μπάλα και είτε με δύο ομάδες, είτε οι παίκτες παίζουν για τον εαυτό τους. Αρχικά δύο παίκτες ή οι παίκτες της μίας ομάδας πηγαίνουν αριστερά και δεξιά αφήνοντας ένα κενό μεταξύ τους. Στο κενό μπαίνουν οι παίκτες της άλλης ομάδας ή υπόλοιποι παίκτες. Οι παίκτες στα άκρα ρίχνουν την μπάλα εναλλάξ και προσπαθούν να πετύχουν τους παίκτες που είναι μέσα.

            Σκοπός του παιχνιδιού είναι η ομάδα που είναι μέσα να μαζέψει όσο περισσότερα “μήλα” δηλαδή μπαλιές οι οποίες δεν έχουν “σκάσει”, δεν έχουν ακουμπήσει στο έδαφος. Αν η μπάλα ξεφύγει από έναν παίκτη ή τον ακουμπήσει ενώ κτύπησε πρώτα στο έδαφος, τότε αυτός αποχωρεί εκτός αν έχει “μήλα” οπότε και συνεχίζει μέχρι να εξαντληθεί το απόθεμα του. Αν παίζουν ομάδες τότε ο παίκτης αποχωρεί και τα “μήλα” προσμετρώνται στον τελευταίο παίκτη που θα μείνει από την ομάδα. Ο τελευταίος παίκτης που είναι μέσα πρέπει να αντέξει χωρίς να τον βγάλουν από το παιχνίδι για δέκα εναλλάξ ριξιές εξαντλώντας, αν χρειαστεί και τα “μήλα” που έχει μαζέψει. Αν το καταφέρει τότε είναι ο νικητής, ειδάλλως νικάει η αντίπαλη ομάδα.

            Το μυστικό σε αυτό το υπέροχο παιχνίδι είναι η ταχύτητα αλλά μην νομίσει κανείς ότι δεν χρειάζονται και άλλα προσόντα. Η ευστοχία, η ευλυγισία, η σπιρτάδα αλλά και η εξυπνάδα χρειάζονται εξίσου, χαρίζοντας στους παίκτες και στους θεατές υπέροχες στιγμές κεφιού και γέλιου αλλά και πολλά αγωνιώδη φινάλε.